Χριστουγεννιάτικο Μόναχο

Αρχές Δεκεμβρίου βρεθήκαμε για λίγες μέρες στην αδερφή μου στο Μόναχο. Πήγαμε για να δούμε τη μπέμπα μας, που τώρα πια είναι 5 μηνών και μόλις μας είδε έκανε κάτι γελάκια και χαρές σα να μας είχε ξαναδεί. Ειδικά με την Ιουλία ενθουσιάστηκε, όπως και το παιδάκι μου μαζί της. Η κόρη μας, σα μεγάλη ξαδελφούλα έπαιζε μαζί της, καθόταν συνεχώς δίπλα της και όταν πήγαμε σ' ένα τεράστιο παιχνιδάδικο για να της πάρει δώρο η αδελφή μου για τα Χριστούγεννα, διάλεξε μία κούκλα μωρό, που την ονόμασε Ραφαέλα ( όπως την ξαδελφούλα της).

Είναι η δεύτερη φορά που επισκεπτόμαστε το Μόναχο και για άλλη μια φορά διαπιστώσαμε πόσο όμορφο είναι. Είδαμε τις περίφημες Χριστουγεννιάτικες αγορές, απολαύσαμε βόλτα με τα ποδήλατα και βγάλαμε υπέροχες φωτογραφίες.

Στο Εμπορικό Κέντρο Pepp όπως είναι στολισμένο εξωτερικά. Ο στολισμός εσωτερικά φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες και ήταν πραγματικά απίστευτος.

Μία μακέτα μιας πόλης που τη διατρέχει σιδηρόδρομος

Ο αγαπημένος Ρούντολφ

Ο εντυπωσιακός στολισμός της οροφής του εμπορικού κέντρου

Από τις πιο όμορφες χριστουγεννιάτικες αγορές, είχε σπιτάκια με αναπαράσταση παραμυθιών

Η κοκκινοσκουφίτσα

Χάνσελ & Γκρέτελ

Η είσοδος στη χριστουγεννιάτικη αγορά στο κέντρο του Μονάχου, μπροστά στο περίφημο Δημαρχείο

Santa Claus is coming to town...

Σ' ένα από τα σπιτάκια έπαιζαν ωραία jazz μουσική

Το Δημαρχείο στολισμένο 

Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες από το παιχνιδάδικο, το οποίο ήταν απίθανο. `Ηταν 2όροφο, με όλων των ειδών τα παιχνίδια σε απίστευτη ποικιλία, από λούτρινα και κουκλάκια, μέχρι playmobil, lego,  παζλ, κατασκευές, μηχανοκίνητα και ό,τι μπορεί να επιθυμήσει η καρδιά ενός παιδιού.
Οι μέρες όμως πέρασαν γρήγορα και τώρα περιμένουμε το Μάρτιο που θα έρθουν οικογενειακώς η αδελφή μου για λίγες μέρες. Περάσαμε υπέροχα και ελπίζω η κόρη μας να έχει στις αναμνήσεις της παιδικής της ηλικίας αυτό το χριστουγεννιάτικο ταξίδι μας στο όμορφο Μόναχο

Σ' ένα μήνα από σήμερα...

Σε ένα μήνα τελειώνει η άδεια εξαμήνου που είχα πάρει από τον ΟΑΕΔ λόγω της μπεμπούλας. `Οσο πλησιάζουν οι μέρες, τόσο δυσκολεύομαι να δεχτώ την πραγματικότητα που έρχεται. Δε θέλω να επιστρέψω στη δουλειά για πολλούς λόγους, κυρίως όμως γιατί έχω συνηθίσει μία άλλη καθημερινότητα, που με γεμίζει και κυρίως με ευχαριστεί. 

Δε θα πω ότι δεν κουράζομαι ποτέ ή ότι όλη μέρα είμαι μέσα στο κέφι και την ενεργητικότητα. Πολλές φορές αισθάνομαι ότι θα πέσω κάτω από την κούραση και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι τα παιδιά έχουν υπερφυσικές δυνάμεις. Ωστόσο, η καθημερινότητά μου, έτσι όπως είναι, με ηρεμεί και χαίρομαι που μπορώ να είμαι μαζί τους. 

Μπορεί βέβαια και να φταίει το γεγονός ότι δεν ήμουν ποτέ αυτό που λέμε "γυναίκα καριέρας" ή ότι το αντικείμενο της δουλειάς μου ουδεμία σχέση έχει με το αντικείμενο των σπουδών μου. Αν ήμουν στην απέναντι πλευρά, μπορεί να τα έβλεπα διαφορετικά τα πράγματα.

Μέσα σε όλα αυτά, έχω και την ξαδέλφη μου που μου έδωσε το τελειωτικό χτύπημα. Σε σχετική κουβέντα που κάναμε τη Δευτέρα που λέει το εξής:"`Εχεις συνειδητοποιήσει ότι επιστρέφεις στη δουλειά, την εποχή που αρχίζουν οι άδειες για όλο τον κόσμο;" 

Αντί λοιπόν να είμαι σ' ένα μέρος, όπως αυτό της φωτογραφίας, θα δουλεύω και θα βλέπω τα παιδιά μου το Σαββατοκύριακο. 

Ωραίο που θα είναι το φετινό καλοκαίρι...!!!